یا الله ...

خدا به شیطان گفت: لیلی را سجده کن.

شیطان غرور داشت، سجده نکرد.گفت: من از آتشم و لیلی گل است.
خدا گفت: سجده کن، زیرا که من چنین می خواهم.
شیطان سجده نکرد. سرکشی کرد و رانده شد؛ و کینه لیلی را به دل گرفت.
شیطان قسم خورد که لیلی را بی آبرو کند و تا واپسین روز حیات، فرصت خواست.

خدا مهلتش داد. اما گفت: نمی توانی، هرگز نمی توانی.

لیلی دردانه من است. قلبش چراغ من است و دستش در دست من.
گمراهی اش را نمی توانی حتی تا واپسین روز حیات.
شیطان می داند لیلی همان است که از فرشته بالاتر می رود.
و می کوشد بال لیلی را زخمی کند. عمریست شیطان گرداگرد لیلی می گردد.
دستهایش پر از حقارت و وسوسه است.
او بدنامی لیلی را می خواهد. بهانه بودنش تنها همین است.
می خواهد قصه لیلی را به بی راهه کشد.
نام لیلی، رنج شیطان است. شیطان از انتشار لیلی می ترسد.
لیلی عشق است ...

و شیطان از عشق واهمه دارد .

یا هو ...

دشمن ابزار نابود ساختن آدمی را ، در  درون سرای او جست و جو می کند .                      ارد بزرگ

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

خداوند درهای هنر را بر روی دانایان دادگر گشوده است .                                   فردوسی خردمند

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا وقتیکه قلب شما نخواهد ، مسلماً مغزتان هرگز به چیزی عقیده پیدا نمی کند .             ویلیام جیمز

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

وقتی «قدرت عشق» بر «عشق به قدرت» غلبه کند، دنیا طعم صلح را می چشد .   جیمی هندریکس

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ای که در رنج و عذابی ! تو آنگاه رستگاری که با ذات و هویت خویش یکی شوی .                      جبران خلیل جبران


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میدان پیمان های گسسته ، همچون مردابی دهشتناک است که باید از آن گریخت .                              ارد بزرگ'

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

زمین به دوش خود الوند و بیستون دارد—غبار ماست که بر دوش او گران بوده ست                          .اقبال لاهوری

منشین رو تُرُش از گردش ایّام ، که صبر

گرچه تلخست ، ولیکن بَر ِ شیرین دارد

سعدی علیه الرحمه

ای نام تو بهترین سرآغاز

بی‌نام تو نامه کی کنم باز

جز نام تو نیست بر زبانم

نام تو کلید هر چه بستند

بی‌حجت نام تو مسجل

کوته ز درت دراز دستی

فیض تو همیشه بارک الله

زیبا و عبرت آموز

خوانندگان عزیز گرچه این شعر زیاده ولی به خوندنش میرزه

پیرمردی، مفلس و برگشته بخت

روزگاری داشت ناهموار و سخت

هم بلای فقر و هم تیمار بود

این، غذایش آه بودی، آن سرشک

این، لحافش پاره بود، آن یک قبا

نان طلب میکرد و میبرد آبروی

تا پشیزی بر پشیزی میفزود

تا مگر پیراهنی، بخشد به وی

قالب از نیرو تهی، دل پر ز خون

روز از مردم، شب از خود شرمسار

کس ندادش نه پشیز و نه درم

رهنورد، اما نه پائی، نه سری

دیگرش پای تکاپوئی نماند

ساز و برگ خانه برگشتن نداشت

گندمش بخشید دهقان یک دو جام

شد روان و گفت کای حی قدیر

برگشائی هر گره کایام بست

من علیل و کودکانم ناشتا

هم عسل زان میخریدم، هم عدس

وان عسل، با آب می‌آمیختم

جان فدای آنکه درد او یکی است

این گره را نیز بگشا، ای جلیل

ناگه افتادش به پیش پا، نگاه

وان گره بگشوده، گندم ریخته

چون تو دانائی، نمیداند مگر

این گره را زان گره نشناختی

فرقها بود این گره را زان گره

کاین گره را برگشاید، بنده‌ای

ناشتا بگذاشتی بیمار را

هم عسل، هم شوربا را ریختی

کاین گره بگشای و گندم را بریز

گر توانی این گره را برگشای

این گره بگشودنت، دیگر چه بود

یک گره بگشودی و آنهم غلط

تا مگر برچیند آن گندم ز خاک

دید افتاده یکی همیان زر

من چه دانستم ترا حکمت چه بود

هر که را فقری دهی، آن دولتی است

هر چه فرمان است، خود فرموده‌ای

تا ببیند آن رخ تابنده را

تا که با لطف تو، پیوندم زنند

هم، سرانجامش تو گردیدی طبیب

خود نمیدانست و مهمان تو بود

تا ترا دانم پناه بیکسان

تا بداند کآنچه دارد زان تست

تا که بشناسد خدای خویش را

تا تو را جویم، تو را خوانم بلند

گرچه روز و شب در حق بود باز

تو کریمی، ای خدای ذوالجلال

هم تو دستم را گرفتی، ای خدای

رشته‌ام بردی، تا که گوهر دهی

ورنه دیگ حق نمی‌افتد ز جوش

پروین اعتصامی

به نام خدایی که جانم ازوست

روزی بودا در جمع مریدان خود نشسته بود كه مردی به حلقه آنان نزدیك شد و از او پرسید: "آیا خداوند وجود دارد؟" بودا پاسخ داد: "آری، خداوند وجود دارد."
ظهر هنگام و پس از خوردن غذا، مردی دیگر بر جمع آنان گذشت و پرسید: "آیا خداوند وجود دارد؟" بودا گفت: "نه، خداوند وجود ندارد."
اواخر روز، سومین مرد همان پرسش را به نزد بودا آورد. این بار بودا چنین پاسخ داد: "تصمیم با خود توست."
در این هنگام یكی از مریدان، شگفتزده عرضه داشت: "استاد، امری بسیار عجیب واقع شده است. چگونه شما برای سه پرسش یكسان، پاسخ های متفاوت می دهید؟"
مرد آگاه گفت: "چونكه این سه، افرادی متفاوت بودند كه هر یك با روش خود به طلب خدا آمده بود: یكی با یقین، دیگری با انكار و سومی هم با تردید!"

بنام خدایی که نام و یادش آرامش بخش دلهاست ...

چقدر شبیه خودت میشوی وقتی ...

·         به ترانه خوانی قلبت گوش می سپاری ... چه زیبا عشق الهی را زمزمه می كند ...

·         سختی های زندگی را با آرامش تدبیر و شجاعت پشت سر می گذاری! زیرا می دانی خدا درسی بیش از ظرفیتت به تو نمی دهد.

·         بر روی صفحه ی ذهنت فقط و فقط لحظه های خوش را نقش میزنی!!

·         هر روز صبح به محض بیدار شدن پیش از هر چیز به خدا سلام می كنی.و به خاطر روز سر شار از معجزه ای كه پیش رو داری تشكر می كنی...!

·         در بد ترین شرایط زندگی هم زمزمه می كنی: آرامش!

·         هر گاه كسی از تو می خواهد كه پندی به او بدهی می گویی: همیشه به خدا توكل كن!  

·         در زندگی ات فقط روزهایی را به حساب می آوری كه حد اقل یك كار خوب انجام می دهی این كار خوب می تواند یك لبخند گرم باشد...!

·         می دانی كه بهترین راه برای شاد زیستن شاد كردن دیگران است...!

·         هر اتفاقی كه در زندگی ات می افتد سعی می كنی از آن درسی بیاموزی. چون میدانی كه خدا بی دلیل آن اتفاق را در زندگی ات قرار نداده است !!!

·         هیچ وقت نگران فردا نیستی . چون ایمان داری كه فردا خیلی خیلی بهتر از امروز است...

·         می دانی كه تنها راه رسیدن به آرامش در این آشفته بازار دنیا این است كه به خدا اعتماد كنی .

هنگام سپیده دم خروس سحری

دانی که چرا همی کند نوحه گری

یعنی که نمودند در آیینهٔ صبح

کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

ابوالخیر